Wszystkich, dla których wakacji wciąż mało zapraszamy do Wrocławia w dniach 08 i 09 września 2006 na Last Minute Summer Fest. Impreza na Wyspie Piaskowej to 16 zespołów na dwóch scenach, które przez ponad 20 godzin zagrają specjalnie dla Was.
To również dwie noce zabawy w klubie Łykend na „afterparty”. Mieszanka rytmów od rocka, przez reggae, folk, hip-hop aż po alternatywę. Niepowtarzalna okazja aby zobaczyć grupę De Press, która po raz pierwszy od kilku lat zawita do Polski. Obecna będzie „Załoga G” zespołu Hurt oraz „Rozczochrany Łeb” Habakuka. W klimaty Powstania Warszawskiego przeniesie Was Lao Che, zaś „dzwonić do siebie” będą Pustki. Oprócz tego cała czołówka młodzieżowego grania oraz znakomite zespoły z Czech, Słowacji, Węgier i Bułgarii (większość z nich po raz pierwszy w Polsce). Na małej scenie reggae’owe rytmy podtrzymywać będą znakomite sound systemy: „Tisztelet Sound System” oraz występujący po raz pierwszy we Wrocławiu „RiCODEH”. Musisz tu być !!!
LAST MINUTE SUMMER FEST
WROCŁAW, 08 – 09 WRZEŚNIA 2006
WYSPA PIASKOWA
ZAGRAJĄ:
08.09.2006
duża scena:
1. HURT
2. LAO CHE
3. AKURAT
4. ABRADAB
5. ARMIA
6. RADIO BAGDAD
7. WICKEDA (B)
=====================================================
mała scena:
TISZTELET SOUND SYSTEM
Po koncercie „afterparty” w klubie Łykend. Zagra Tisztelet Sound System.
====================================================
09.09.2006
duża scena:
1. DE PRESS
2. HABAKUK
3. FISZ EMADE
4. PUSTKI
5. SULTAN SOLIMAN (Cz)
6. KARAVANA (Sk)
8. YAVA (H)
====================================================
mała scena:
RiCODEH
Po koncercie „afterparty” w klubie Łykend. Zagra RiCODEH.
bilety: 15 zł/dzień – przedsprzedaż, 20 zł – w dniu koncertu
karnety: 20 zł/ 2 dni – przedsprzedaż, 25 zł – w dniu koncertu
do nabycia:
sieć salonów EMPiK www.bileteria.com, shortcut.pl oraz rezerwacje: bilety@o2.pl
=====================================================
=====================================================
Hurt (www.hurt.art.pl)
Zadebiutowali już w 1994 roku kasetą „Babilon”. Rok później widzowie TV Wrocław uznali HURT za najpopularniejszy zespół koncertowy na Dolnym Śląsku. W 1997 ukazała się kaseta z nagraniami koncertowymi zatytułowana „Serki Dietetyczne”. Utwór tytułowy znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Radosława Piwowarskiego „Autoportret z kochanką”. W maju 1999 roku nakładem SP Records ukazała się płyta pod tytułem „Musisz to kupić” z gościnnym udziałem między innymi Mateusza Pospieszalskiego (Voo Voo). Płytę promowane mocno w radiu i TV największą popularność zdobyła zamieszczona na płycie singlowa piosenka „Na skos”. Po ukazaniu się płyty „Musisz to kupić” skład zespołu został wzbogacony o perkusję (HURT grał do tej pory z automatem perkusyjnym) i gramofony (DJ Pudło – współtwórca pisma hip-hopowego „KLAN”, razem z Cichym tworzy również formację muzyczną „SKALPEL”). We wrześniu 2000 roku ukazuje się druga płyta zespołu pt. „Dokładny Czas”. Tym razem najczęściej w mediach pojawiała się piosenka „Stare numery” także poparta teledyskiem. Na płycie HURT przygotował własną wersję „Song 2” zespołu BLUR z tekstem Maćka Kurowickiego. W 2003 roku pojawiła się reedycja dwóch pierwszych nagrań zespołu na cd pt. „Babilon. Serki Dietetyczne”. Na jesieni 2003 zespół zawiesił działalność jednak już po kilku miesiącach grupa w nowym składzie podejmuje działalność. W 2004 roku podczas dwóch dwutygodniowych sesji nagraniowych we wrocławskim studiu nagraniowym. „Fonoplastikon” powstaje nowy studyjny materiał zespołu. Autorem większości muzyki jest gitarzysta zespołu Sid Motkowicz. W sesjach nagraniowych biorą udział gościnni zaprzyjaźnieni z zespołem muzycy: Wojtek Karel, Andrzej „Gienia” Markowski i Patrycja Chewczyńska. W styczniu 2005 powstaje teledysk do piosenki „Mary Czary” zapowiadający nową płytę. Premiera najnowszej płyty HURT „Czat” odbyła się 16 kwietnia 2005. HURT ma na swoim koncie niezliczoną ilość koncertów zarówno w małych klubach jak i na wielkich plenerach.Od maja zeszłego roku Hurt zadomowił się na listach przebojów z utworem „Załoga G”.
LAO CHE (www.laoche.pl )
W roku 1999, muzycy zespołu Koli, wiedzeni zamiłowaniem do grania na żywo, postanowili powołać do życia zespół, który mógłby stanąć naprzeciw ich potrzebom i zainteresowaniom.
Tak naprawdę, korzenie zespołu sięgają … muzyki metalowej. Prawie każdy z członków grupy zaczynał swoją karierę od tego gatunku muzyki.
Debiutancki album to Gusła. W 2000 roku zespół podpisał kontrakt z firmą fonograficzną SP Records i między X 2000 a IX 2001, w Słabym Studio SP, zarejestrował 14 utworów. Realizacją nagrań zajął się Bogusławowicz. Nad większością miksów czuwał Sławek Janowski, z którym grupa współpracowała już wcześniej z przy produkcji debiutanckiego albumu Koli.
Jeśli chciałoby się scharakteryzować muzykę zespołu Lao Che, należałoby użyć pojęcia cross over; jest to zbitka wielu naleciałości stylistycznych, począwszy od muzyki spokojnego ambientu, a skończywszy na ciężkim, mrocznym i posępnym rocku. Na płycie Gusła, wszystko ma za zadanie oddać atmosferę zamierzchłych czasów, okresu średniowiecza i historycznych relacji rodem z kresów. Podano to w mieszance nowoczesnych brzmień co uatrakcyjnia i ujednolica charakter muzyki zespołu, która miałaby być sugerowana obecnemu słuchaczowi. Należy spodziewać się tekstów o charakterze archaicznym, wiele neologizmów i zapożyczeń z kultury wschodnich Słowian znalazło tutaj swoje miejsce. Jest to dziwny zlepek kulturowy, o dość ciemnym i tajemniczym koncepcie, związanym z Gusłami, czyli obrzędem wywoływania duchów. Całość zabrudzono wstawkami sampli, oraz szumami radiowymi co nadaje muzyce oryginalnego charakteru. Jest to autentyczna i niecodzienna płyta, która powinna zainteresować słuchaczy szukających w muzyce czegoś więcej niż rytmu i melodii.
Pomysł na drugą płytę zespołu Powstanie Warszawskie pojawił się już podczas końcowego etapu prac nad płytą Gusła. Przez długi czas dojrzewał i nabierał kształtów. W połowie 2003 roku zespół zaczął tworzyć muzykę, która ma 0dzwierciedlać 10 obrazów (najbardziej znamiennych dla tego zrywu wydarzeń). Płyta została nagrana w wyposażonym w stare sprzęty studio Obuh. Do nagarań użyto przede wszystkim starych mikrofonów pamiętających lata 60-tę czy nawet lata 30-ste. Płyta Powstanie Warszawskie ukazuje się nakładem wytwórni ARS MUNDI w marcu 2005 roku.
HABAKUK (www.habakuk.art.pl)
motto: „…życie utworem jest zbyt krótkim, by w refrenach były smutki…”
Habakuk, jedna z najpopularniejszych grup reggae w kraju, wydaje właśnie kolejną płytę. Nosi ona tytuł ”4 Life”.
Tytuł koresponduje ze słowami, które Wojciech „Brodi” Turbiarz, wokalista grupy, śpiewa w jednym z utworów: „przejmujemy stery dla ożywienia atmosfery”.
Zespół przez ostatnie kilka lat nie dawał odpocząć ani sobie, ani swoim fanom. Zagrał 3 ogromne trasy – dwukrotnie Rege Tonite (2003, 2004) oraz Pankregeparty Tour 2004 (wraz z Proletaryatem i Farben Lehre). Wystąpił na wszystkich najważniejszych festiwalach reggae w kraju. Wydał maxisingiel „Rozczochrany Łeb” oraz album winylowy „Hub – A – Dub”. Utwór „Out of Babylon” w remixie Mario Dziurexa znalazł się na europejskiej składance reggae „Regg’in Europe” (wydanej przez francuską firmę Productions Speciales) oraz na jego solowej płycie Activator – remixy”, obok zremiksowanych również przez niego utworów Kayah, Bakshish, Kapeli Ze Wsi Warszawa, Macka B czy Zion Train.
Według osób, które miały już okazję zetknąć się z tymi nagraniami (m.in. Jarosław Hejenkowski – autor „Encyklopedii Polskiego Reggae”), jest to najlepsze z dotychczasowych wydawnictw grupy. Habakuk na bieżąco śledzi nowe trendy w reggae, pozostając jednocześnie wierny swym korzeniom. Sam kreuje rozwiązania, czego wynikiem jest nowoczesne brzmienie materiału.
Tradycyjnie już, zespół zaprosił do współpracy przy nagrywaniu płyty gości.
Muniek Staszczyk, który wspólnie z Habakuk od kilku już lat występuje w projekcie Rege Inna Polish Stylee, wykonując wiele polskich i światowych coverów reggae i nie tylko, zaśpiewał w piosence „Miasto”. Kawałek ten to połączenie punkowego czadu z reggae’ową pulsacją okraszone charakterystycznym wokalem Muńka, który w tekście nawiązuje do wspólnego pochodzenia z Częstochowy – „Miasta Świętej Wieży”.
W „Bazie”, autorskiej kompozycji Krzyśka „Kicza” Niedżwieckiego, gitarzysty zespołu, pojawił się kolejny Częstochowianin – Janusz „Yanina” Iwański, uznany przez Marka Jackowskiego (Maanam) za ostatniego bigbitowca w tym kraju.
„Familijna Komitywa” to dancehall’owy killer z gościnnym udziałem jednych z najlepszych nawijaczy coraz prężniej rozwijającej się sceny soundsystemowej – Pablopavo i Reggaeneratora (Zjednoczenie Sound System, Vavamuffin), BobOne’a i DaBass’a (Rub Pulse Sound System) oraz Zabójczego Sławka z hip-hopowego składu IDEO.
Przygoda Habakuka z hip-hopem ma zresztą dłuższą historię. Już w 1997 roku, podczas festiwalu „Odjazdy” w katowickim Spodku, zespół wystąpił wraz z raperami z częstochowskiego składu Sektor B, wyprzedzając o parę lat modę na łączenie reggae z hip-hop’em. Nic więc dziwnego, że w wielu kawałkach można usłyszeć skrecze, które wyszły spodn palców Haem’a, znanego hip-hopowego producenta współpracującego m.in. z Michałem Urbaniakiem i O.S.T.R.
Już winylowym wydawnictwem „Hub-A-Dub”, na którym współpracował z różnymi producentami – między innymi z Kadubrą, Activatorem i Tomkiem Karczewskim z zespołu Wszystkie Wschody Słońca, Habakuk udowodnił, że nieobce jest mu brzmienie dub’u.
Na nowej płycie w większości kompozycji można usłyszeć dub’owe efekty i smaczki, doskonale wzbogacające brzmienie całości.
Nawiązując do jamajskiej tradycji produkowania riddimów, Habakuk podczas prac nad „4 Life” przygotował równocześnie instrumentalne i dubowe wersje utworów.
Tak jak i na poprzedniej płycie słychać znakomitą sekcję dętą – tym razem grają Daniel Pomorski i Łukasz Kluczniak.
Utworem „Zostanę Politykiem” Habakuk w ironiczny sposób wypowiedział się na temat polskiej polityki w okresie wyborów parlamentarnych i prezydenckich (odbiło się to szerokim echem w Polsce i zagranicą – Habakuk dał między innymi wywiad dla Radio Chicago). Do tej kompozycji powstał teledysk, którego reżyserem był Paweł Popko – twórca między innymi klipa „Chomiczówka” Sidneya Polaka.
Kompozycja „Kto?” (Brass Version) została już wcześniej opublikowana na winylowym „Hub-A-Dub”, zaś w wersji wokalnej ukaże się na „Far Away From Jamaica”, składance polskiego reggae, którą już niebawem wyda wytwórnia „W Moich Oczach”.
Habakuk pracuje też nad kontynuacją wydawnictwa Hub-A-Dub. Będzie to kolejne wyzwanie dla częstochowskiego zespołu. A to jeszcze nie koniec nowych pomysłów ;-) …
AKURAT (www.akurat.pl)
To niewiarygodne, ale AKURAT w ubiegłym roku zagrał prawie sto koncertów, stając się jedną z najpopularniejszych grup muzycznych środowiska akademickiego. Ich głównym atutem jest własna bezpretensjonalna twórczość, wymykająca się wszelkim klasyfikacjom. Recenzenci mają z nimi nie lada kłopot. Jedni przywołują legendy reggae (Daab i Gedeon Jerubal) a nawet UB40. Inni widzą w nich spadkobierców Mr.Zooba lub Kazika i Kultu. Fakt faktem, że wypracowali własny rozpoznawalny już styl. Tym co zdecydowanie ich wyróżnia wśród konkurencji to to, że nie „cierpią za sztukę”. W ich muzyce jest ogromny ładunek pozytywnej energii i radości grania. Sami nazywali kiedyś swą twórczość poezją „ska-kaną”. Trudno o bardziej trafne określenie. Z jednej strony grają rock z dużą domieszką muzyki ska. Z drugiej strony ich przewrotne teksty to zgrabne, nie pozbawione dystansu i humoru „wierszyki” opisujące rzeczywistość, tę dużą i małą. Żeby było jeszcze ciekawiej w ich repertuarze trafiają się również piosenki napisane do wierszy Kazimierza Wierzyńskiego i Juliana Tuwima.
Grupa AKURAT powstała w Bielsku-Białej, w listopadzie 1994 roku. Założyli ją uczniowie i studenci o różnych planach zawodowych – graficy, filmowiec, aktor i dwaj muzycy „po szkole”. Od tego czasu skład, zmienił się w niewielkim stopniu i dzisiaj zespół tworzą – Tomasz Kłaptocz (śpiew, trąbka), Piotr Wróbel i Wojciech Żółty (gitary), Przemysław Zwias (saksofon, flet), Ireneusz Wojnar (bas) i Łukasz Gocal (perkusja). Ich zawodowa kariera rozpoczęła od kilku amatorskich przeglądów, na których zdobywali nagrody (Bielsko, Andrychów). Nieco później trafili na Przystanek Woodstock w Żarach gdzie grali trzykrotnie (1998, 1999, 2001). Potem zaliczyli kilka innych festiwali – m.in. Hunter Fest, Przystanek Olecko, FAMA, Regałowisko czy czeskie Mish & Mash Party i Skateboard Fest – i zagrali dziesiątki koncertów. W 2001 roku nagrali pierwszy album „Pomarańcza” (Universal), który zawiera m.in. ich późniejsze przeboje: „Hahaczyk”, „Espania”, „Droga długa jest” i „Lubię mówić z Tobą”. Kolejną płytę pt. „Prowincja” wydali własnym sumptem i mimo „pantoflowej promocji” rozeszła się ona w ilości 5000 egzemplarzy. Dwie pochodzące z niej piosenki – „Wiej-ska” i „Do prostego człowieka” – gościły na listach przebojów wielu rozgłośni radiowych.
AKURAT to już w pełni profesjonalna grupa, która nic nie straciła ze swej młodzieńczej witalności. Zespół gra ostrzej niż na początku, zdecydowanie rockowo, jednak nadal sięga po figury rytmiczne rodem ze ska i reggae. Charyzmatyczny wokalista, świetnie brzmiące dęciaki, rasowi gitarzyści i sprawna sekcja rytmiczna stanowią dzisiaj o sile zespołu, który w maju 2006 roku wydał swój nowy album pt. „Fantasmagorie”.
ABRADAB (www.abradab.pl)
Dab – weteran sceny hip hop, członek i założyciel składu, który na swoim koncie ma już trzy platynowe i złote płyty, zaprosił do współpracy ekipę od lat związaną z Kalibrem 44. Gościnnie pojawia się m.in. Gutek, DJ Feel-X, Frenchman, DJ Bart, Jajonasz, WSZ i CNE. Będzie też można usłyszeć nową wersję „Miasto jest nasze” w duecie z Tede.
„Czerwony Album” promować ma utwór nagrany przez Daba na podkładzie wyprodukowanym przez Marcina Macuka (związanego m.in. z grupą Pogodno) – „Rapowe Ziarno 2 (Szyderap)” z animowanym teledyskiem.
Płyta zaskakuje różnorodnością brzmień – mamy tu cały przekrój od jamajskich klimatów, dancehall, po mocne, oldskulowe dźwięki. I tym razem nie zabrakło też inteligentnych rymów, które zawsze były wizytówką Kalibra 44. Na tle innych produkcji polskiego hip hopu płytę wyróżnia nawet okładka.
ARMIA (www.armia.kdm.pl)
Zespół ARMIA to legenda polskiego punk rocka, istniejąca już ponad 20 lat. Jeden z najbardziej oryginalnych zespołów na polskiej scenie tzw. rocka niezależnego, wyróżniający się dzięki podniosłej mistyczno-bajkowej otoczce, w jaką spowił swój punk i hard core, oraz charakterystycznej „ścianie” gitarowej. Powstał pod koniec 1984 roku w Warszawie z inicjatywy gitarzysty Roberta Brylewskiego (ur. 25 V 1961; znanego z Kryzysu, Brygady Kryzys, Izraela) i wokalisty Tomasza Budzyńskiego (ur. 2X1962; eks-Siekiera), a także dziennikarza Sławomira Gołaszewskiego, okazjonalnie wspierającego grupę na saksofonie.
Przez skład zespołu przewinęło się wielu muzyków z najwyższej półki polskiej muzyki rockowej – m.in. Robert Brylewski (m.in. Izrael, Falarek, Brygada Kryzys) czy Dariusz Malejonek (2TM 2,3; Houk, Izrael, Moskwa).
Poetyckie teksty, w których widać fascynację ideami indiaństwa i rycerstwa, a w późniejszych tekstach i chrześcijaństwa to niektóre cechy charakterystyczne Armii. Dyskografia Armii obejmuje kilkanaście albumów – wśród nich tak znaczące dla rodzimego rocka tytuły jak „Legenda”, uważany za jedną z najlepszych płyt lat 90-tych w Polsce.
Ostatnia płyta „Ultima Thule”, która swoją premierę miała w styczniu 2005 roku, to psychodeliczne, a zarazem poetyckie nagrania i bezkompromisowe, bogate gitarowe brzmienia, które spowodowały iż album uważany jest za jedną z najlepszych płyt zespołu w ostatnich latach.
Siła Armii tkwi w połączeniu poezji Tomasza Budzyńskiego z wyrafinowaną i ekspresyjną muzyką, zawierającą elementy muzyki hard core, hard rocka, folk, a nawet muzyki klasycznej. Poetycki przekaz, nawiązujący do Starego i Nowego Testamentu, jak również do utworów takich artystów jak Artur Rimbaud czy Samuel Beckett, stanowią przeciwwagę do tak modnej w muzyce rockowej postawy sex, drugs & rock’n’roll. Wykorzystanie nietypowych dla współczesnego rocka instrumentów, jak waltornia, flet, wiolonczela, skrzypce czy didgeridoo sprawia, że propozycja zespołu jest na polskiej scenie zupełnie wyjątkowa, a Armia wciąż pozostaje jedną z najbardziej orginalnych grup, tworząc muzykę, której nie da się w żaden sposób zaszufladkować.
DE PRESS
Polsko-norweska formacja powołana do życia w 1980 roku przez uciekiniera z Polski, Andrzeja Dziubka. W PRL-u owiana legendą i w środowisku undergroundowym otoczona kultowym szacunkiem, po upadku komunizmu cieszy się zasłużoną popularnością.
Andrzej Dziubek alias Andrzej Nebb (jego norweskie nazwisko) pochodzi z Podhala, z Jabłonki Orawskiej. Od dziecka śpiewał góralskie piosenki, występował w folklorystycznym zespole Małe Podhale. Jako kilkunastoletni chłopak przez zieloną granicę przedostał się do Czechosłowacji, a potem do Austrii. Jak głoszą legendy, postrzelony w rękę przez czeskich pograniczników, stracił dwa palce. Inna wersja mówi, że kontuzji tej nabawił się podczas wykonywania prac stolarskich. Brak palców nie przeszkodził mu w grze na gitarze basowej. Gdy z Austrii przyjechał do Norwegii, wstąpił w Oslo do Akademii Sztuk Pięknych oraz, zainspirowany punk rockowym fermentem, stworzył grupę rockową.
Wraz z Jornem Kristensenem i Ole Snortheimem w 1980 roku nagrał maxi singla „Lars Hertervig”, a rok później debiutancki album De Press, „Block To Block”, w porywający sposób łączący ekspresję punk rocka z elementami góralskiego folkloru. De Press, podobnie jak późniejsza formacja Dziubka, Holy Toy, został obwołany jednym z najważniejszych rockowych zespołów Norwegii.
W 1982 roku trio nagrywa kolejny album „Product”, tym razem penetrując rejony cold wave spod znaku Joy Division. W 1983 roku formacja zawiesza działalność, zostawiając po sobie płytę „On The Other Side”, będącą zbiorem niepublikowanych nagrań studyjnych oraz koncertowych.
W tym czasie działał już wspomniany Holy Toy, zespół mroczno-awangardowo-eksperymentalny, w którym Dziubek odszedł od rock’n’rollowego żywiołu na rzecz eksperymentów formalnych. Przez lata istnienia Holy Toy zarejestrowało tak znaczące dla muzyki post nowofalowej albumy, jak „Warszawa”, „Panzer and Rabbits”, „Czemu nie w chórze”, „Pact of Fact”, „Yes & No”, „Dummy Cruise Missile Wanted for Artistic Purposes – Phone 47 2 20 64 89”. Dziubek wraz ze swym partnerem, znanym również z awangardowej formacji When, Larsem Petersenem, otworzyli wiele nowych muzycznych przestrzeni dla muzyki improwizowanej, industrialu, elektronicznej awangardy.
Ostatni z wymienionych krążków Holy Toy ukazał się w 1989 roku i wtedy też nastąpiła reaktywacja De Pressa. W Norwegii ukazała się płyta „Bolshov Trio”, w Polsce po pewnym czasie wznowiona pod nazwą „3 Potocki”. W kolejnych latach ukazywały się kolejno albumy „Groj, skrzypko, groj”, „Potargano chałpa” oraz „Dwie tęsknoty”, składanka z kilkoma utworami wcześniej niepublikowanymi. De Press w swojej muzyce, jak za dawnych lat, łączy ducha rock’n’rolla z góralską zadziornością i melodiami spod Tatr, a Dziubek lubi uzupełniać swój przekaz o wiersze polskich klasyków – Cypriana Norwida i Kazimierza Przerwy-Tetmajera.
Andrzej Dziubek od momentu upadku komunizmu dzieli swój czas między Polskę a Norwegię. W Oslo posiada swoją galerię, jest aktywnym zawodowo plastykiem, w polskich Tatrach natomiast ma swoją „potarganom chałpe”.
Dyskografię Dziubka uzupełniają takie albumy, jak „Vodka Party”, na której lider De Pressa wykonuje ludowe przyśpiewki rosyjskie z towarzyszeniem rosyjskich muzyków, album „Electric Evil” wydany pod szyldem Nebb Blagism, wypełniony dźwiękowymi eksperymentami pokrewnymi dokonaniom Holy Toy, a także płyta „Piss Preikk” norweskiej dark-folkowo-eksperymentalnej formacji Oral Constitution, na której Nebb śpiewa „Wróć do lasu”. Dyskografię Holy Toy wzbogaca płyta „Dokument”, będąca przekrojem dokonań grupy, wzbogacona o kilka niedostępnych gdzie indziej nagraniowych rarytasów.
PUSTKI (www.pustki.pl )
Powstały latem 1999 w podwarszawskiej miejscowości Ostrówek, gdzie zespół gra i tworzy Grupę założyli Radek Łukasiewicz i Janek Piętka.
Pustki mają na swoim koncie:
– 3 albumy: Studio Pustki (Antena Krzyku, kwiecień 2001, debiut roku wg Machiny), 8 Ohm (Polskie Radio, maj 2004), Do Mi No (Polskie Radio, marzec 2006)
– utwory na wielu kompilacjach m.in. „Kuba Wojewódzki Music Show“, „Trójkowy Ekspress 5“, „Tribute to Kryzys“, „Warszawa: ścieżka dźwiękowa”, „Tribute to Partia“, „Broniewski“,“Wujek“, kompilacje załączone do pisma „Lampa i Iskra Boża“
– ponad 150 koncertów w kraju i za granicą: 2 występy w Studiu im. Agnieszki Osieckiej w radiowej 3-ce (maj 2001, maj 2004), trasa po salach koncetowych większości oddziałów regionalnych Polskiego Radia (m.in: Radio Białystok, Radio Pomorza i Kujaw, Radio Dla Ciebie, Radio Koszalin…), w ramach Sezonu Polskiego we Francji Nova Polska, Roku Polskiego Niemczech, w Anglii, na wielu festiwalach, trasa koncertowa z legendarnym No Means No w czerwcu 2004 (Kanadyjczycy kupili płytę „Studio Pustki” podczas poprzedniej wizyty w Polsce)
– muzykę do trzech (!!!) filmów, a dwa z nich zakwalifikowały się do konkursu XXX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni: Doskonałe popołudnie (reż. Przemysław Wojcieszek), w roli głównej Jerzy Stuhr, oraz Marco P. i złodzieje rowerów (reż. Bodo Kox, wcześniej m. in. Grand Prix na Festiwalu Oskariada)
– ścieżkę dźwiękową do filmu s-f Aelita (reż. Jakow Protazanow, ZSRR, 1924) i trasę koncertową z tym filmem po kinach studyjnych i ważniejszych festiwalach filmowych (m.in. Wisłostrada, Felliniada, Etiuda, Kino Lato, Festiwal Filmowy w Gdyni… )
– muzykę do 2 spektakli: „Cokolwiek się zdarzy, kocham cię” w warszawskim Teatrze Rozmaitości, którą zespół wykonuje na żywo podczas przedstawień oraz ilustrację muzyczną do plenerowego widowiska „Predicatorum Gedanensis” (reż. Andrzej Gołębnik), opowiadającego historię Gdańska (sierpień 2001)
– piosenkę Kalambury nagraną z Muńkiem Staszczykiem z T.Love – współpraca w ramach projektu Broniewski
FISZ EMADE (www.fisz.pl )
Oryginalne teksty urodzonego w 1978 roku Fisza niosą osobisty, wewnętrzny przekaz, pełen para-poezji oraz introwertycznych obserwacji. W swej twórczości Fisz od zawsze korzysta z pomocy cenionego producenta a prywatnie rodzonego brata – Emade (ur. 1981), który oprócz operowania samplerami powrócił ostatnio także do gry na perkusji, gitarze i klawiszach. Tworzy on dla Fisza muzykę przestrzenną i spokojną a jednocześnie mocną i sto procent autentyczną. Muzykę, której pierwsze inspiracje miały swe korzenie w starej hiphopowej szkole Native Tongues (NYC) i we współczesnym Concious HipHopie. W muzyce tej słychać także Nu Soul, Nu Jazz a często po prostu stary Soul i Funk lat 70-tych. Ostatnio coraz częściej słychać w niej także szereg najnowszych i awangardowych nurtów współczesnej muzyki miejskiej
Fisz i Emade stale koncertują od 2000 r. (od września 2002 r. zawsze jako sześcioosobowy zespół w składzie: Fisz, Emade – perkusja, Dominik Trębski – trąbka, efekty, Jurek Zagórski – gitara, Staszek Starszip – bas (ostatnio podmieniany przez DJ Envee na Moogu) , Pablo Hudini – rap oraz przez pewien czas Łukasz Moskal – konga). W sumie (od września 2000 do końca 2005) Fisz wystąpił na 202 koncertach, w tym w Berlinie, Bordeaux, Calvi (Korsyka), Dijon, Marsylii, Wiedniu, Pradze, Paryżu i Saint Vallier. Nie obejmuje to licznych a ostatnio coraz liczniejszych występów DJ-skich Fisza, w których partnerują mu zależnie od okoliczności Bunio (razem tworzą duet DJ-ski X Boys), Envee lub Emade. Fisz jest stałym DJ-ejem klubów „Punkt” w Warszawie oraz „Mechanik” w Gdańsku.
SULTAN SOLIMAN (CZ) (http://sultansoliman.energia.cz)
Coraz bardziej znany w Polsce czeski zespół zakochany w rytmach reggae i ska. Ośmioosobowy skład tworzy na scenie małą orkiestrę tworząc muzyczną mieszankę, którą nazywają RASTA ESTA.
KARAVANA (SK) (www.karavana.sk )
Czołowy zespół słowackiej sceny reggae/ska. Po raz pierwszy zagra we Wrocławiu.
Radio Bagdad (www.radiobagdad.art.pl )
Połączenie energii, wokalnych melodii i kontestacji. Wypracowana dewiza – oszczędność formy i maksimum ekspresji, najlepiej uwydatnia się na koncertach. Zespół stylistycznie oscyluje na granicy rocka i punka. Trio powstało wiosną 2004 roku. Ma na swoim koncie trzy demówki, oraz ponad pięćdziesiąt koncertów.
TISZTELET SOUND SYSTEM (http://tisztelet.siodemki.com/ )
Tisztelet (po węgiersku – „szacunek”) powstał w 2003 roku. W jego skład wchodzą: Lucek (selekcja), JSM Rootskontrolla (selekcja, dubmaster) oraz Marta, DeeR i Earl Jacob (mikrofony). Na imprezach Tiszteletu najczęściej można usłyszeć klasyczny jamajski dancehall, roots&culture i szeroki przekrój przez historię i współczesność dubu.
Latem roku 2005 Tisztelet wydał w limitowanym nakładzie pierwszą część mixtape pt. „Armagideon Time”. DeeR wystąpił gościnnie na płytach Bandy tre, Dreadsquad’u.
Tisztelet grał m.in. z Dr Ring Dingiem (Niemcy), Jah Free (UK), Irie Mafia (Węgry), 27 Pablo (Polska/Portugalia) oraz najlepszymi polskimi soundsystemami: Zjednoczenie, Rub Pulse, Bass Medium Trinity, Love Sen-C Music, Dj Feel-x. Występowali również na czołowych polskich festiwalach reggae – One Love, Ostróda Reggae Festiwal, WRF, WinterReggae, a także na Litwie i Węgrzech.
RiCODEH (http://ricodeh.com/)
Ri!Codeh to łódzka formacja uprawiająca dancehall po polsku. Działają od 1999 roku, coraz częściej skupiając na sobie uwagę mediów i słuchaczy, ściągając tłumy na koncerty.
Ich utwór Panny Do Wzięcia traktujący o stosunkach damsko – męskich z miejsca trafił na play listę, a potem na składankę Od Czapy Zestaw – BIS Polskiego Radia. Podbił serca słuchaczy oraz wywołał poważną dyskusje na radiowym, ogólnopolskim forum.
RI!CODEH znalazł się również na płycie 12 Ławek- genialny soundtrack genialnego przedstawienia.
Ri!Codeh to 3 osoby: Mariusz Borczyk a.k.a C-Mon odpowiedzialny za część tekstów i wokale, Milena Piskorz a.k.a MiLady -wsparcie vokalne i Pawel Chrzanowski a.k.a Groove HQ, znany łódzki producent; autor muzyki, tekstów, wokali i masteringu. Ich znakiem rozpoznawczym są świetne dancehallowe melodie na światowym poziomie, a przede wszystkim bardzo interesujące i nowatorsko zaśpiewane teksty. Juz dzis mozesz sprawdzic efekt ich wspólnej pracy i posłuchać długo oczekiwanej debiutanckiej płyty Panowie Sytuacji wydanej przez Funkydub.
Album RI!CODEH – Panowie Sytuacji to 16 bujających utworów spod znaku dancehall / reggae. Płytę uzupełnia klip do utworu „Panny Do Wziecia”.
