Kto jest najbardziej znienawidzonym raperem w Stanach Zjednoczonych? 50, Ja Rule, Jay-Z, Eminem? Nie – osoba, którą mam na myśli, to modelowy wręcz przykład bezczelnego skurczybyka. Raper, który twierdzi, że przede wszystkim jest producentem, raper, który w kawałkach nawija o dziwkach, złocie, klubach i seksie z ledwo co poznanymi super modelkami. Artysta, który na szyi nosi metrowego golda z 30 cm symbolem dolara.
Raper z Nowego Jorku. Reprezentant South Jamaica Queens. Mieszka z kobietą, która pojawia się na prawie wszystkich jego okładkach: Evil E – jego babcią.
Panie i Panowie – przedstawiam Wam J-Zone!
J. Mumford aka J-Zone aka Captain Backslap. Członek nikomu nie znanego crew – Old Maid Billionaires jest raperem dość nietypowym. W sytuacji, gdy 99% raperów rymuje o dupach, koksie, 40 metrowych limuzynach i strzelaniu do wszystkiego co się rusza, J idzie pod prąd. Głównym tematem jego utworów są podrabiane złote łańcuchy, piękne i bogate kobiety, które mogłyby mu postawić obiad, gdyby tylko chciały się z nim umówić, rozpadające się samochody, które dostaje od babci na kolejne urodziny i ogromne przyrodzenie, które sprawia, że nasz bohater nie chodzi do klubów (bo jak rymuje – jego kutas się nie zmieści na parkiecie).
Swoją przygodę z rapem J-Zone rozpoczął na początku lat ’90. Zainteresował się bitmejkingiem, gdy zobaczył w akcji Large Profesora. Miało to miejsce w Power Play Studios, w którym to młody Captain Backslap odbywał praktyki. J uważa, że to wydarzenie zmieniło całe jego życie. Porzucił karierę funkowego basisty i postanowił zostać gwiazdą rapu.
Za zarobione przez wakacje pieniądze (niestety nie wspomina, czy było to siano z dillowania, wymuszeń, stręczycielstwa, czy może dostał je od babci) kupił sampler i…no właśnie. Na dwa lata zaszył się w piwnicy i trzaskał bity na nielegalne lokalnych składów.
Kolejnym przełomowym wydarzeniem była dla niego praca w studiu, w którym nagrywał Slick Rick. Trafił tam przez niejakiego Vance Wrighta, który był producentem i didżejem legendarnego już wtedy rapera. I tak oto w wieku 17 lat nasz bohater na poważnie wszedł do rap biznesu. Początkowo oczywiście uczył się inżynierii dźwięku pod czujnym okiem Wrighta realizując nagrania m.in. dla Nice-n-Smooth, Grand Puba czy Amil.
Rok później, czyli w 1995 roku J-Zone dostał pierwszą szansę. Wspólnie z Nice-n-Smooth wyprodukował kawałek “Fool I Got Your Back” dla niejakiego Preacher Earla. Utwór skończył w boksie z winylami, jako, że pojawił się tylko i wyłącznie na singlu (zresztą wydanym w 300 egzemplarzach). W tym samym czasie skończył liceum i wybrał się na studia do Purchase College, uniwerku, który kształcił, co chyba nietrudno wydedukować – muzyków. I tam właśnie Captain Backslap nagrał swój pierwszy pełnometrażowy i pełnoprawny album. Płyta Music For Tu Madre była nie tylko debiutem J-Zone, ale również…jego pracą magisterską!
Oficjalnie wydana została w 1999 roku nakładem Old Maid (Stara Panna) Entertainment – wytwórni, której J jest wierny do dzisiaj. Nakładem tej wytwórni ukazały się również pozostałe cztery albumy artysty: A Bottle Of Whup Ass (2000), Pimps Don’t Pay Taxes (2001), $ick Of Bein Rich (2003 – wydana wspólnie z Fat Beats Records) oraz A Job Ain’t Nuthin But Work (2004).
Każdy album rapera jest bardzo łatwo rozpoznawalny – techniczne, minimalistyczne bity jego autorstwa oraz ironiczne teksty (włączając w to autoironię i dissowanie każdego, nawet gości, którzy razem z nim nawijają w kawałku) znalazły wierną grupę odbiorców. Jak sam J mówi: „Sprzedałem tyle płyt, że wystarczyło mi na kupienie tego wysadzanego brylantami golda, który noszę na szyi”. Chwilę później dodaje, że łańcuszek kosztował 10 dolarów, a znaczek dolca jest plastikowy.
Autentyczna zabawa, którą słychać w jego bitach i tekstach zaskarbiła mu także sympatię artystów. Na jego płytach pojawiali się m.in. Masta Ace, J-Ro, King T czy Selph Titled. Captain Backslap produkował również bity dla takich artystów jak: Biz Markie, Akinyele, Casual, Celph Titled, Louis Logic, Prince Po, Copywrite, Vast Aire, High & Mighty, RA the Rugged Man, Tame One, GM Grimm, 7L & Esoteric czy…Princess Superstar.
Poza produkowaniem bitów, nagrywaniem tekstów i wydawaniem płyt we własnej wytwórni, J-Zone jest również cenionym didżejem. Z typowym dla siebie podejściem opowiada o graniu w klubach: „W klubach gram zwykle gangsta rap, który sprawia, że ludzie rzucają we mnie butelkami, a panny uciekają z parkietu. Ale pierdolę to. Dla mnie imprezowe kawałki nagrywają N.W.A, Too $hort, Poison Clan czy Geto Boys. Czasami, jak nikt we mnie niczym nie rzuca, puszczę jakiś gorący Funk”.
Całe zamieszanie wokół siebie podsumowuje krótkim „Fuck You, Pay Me”.
Dyskografia:
1996
Preacher Earl: „Fool, I Got Your Back (Promo „12)”
1999
J-Zone: Music For Tu Madre (LP)
Doug Munro and II-V-I: „Bumpin’ (Remix)”
2000
J-Zone: A Bottle Of Whup Ass (EP/LP
The Runaways: “You Don’t Understand”
J-Zone Instrumentals Vol.1 (EP
J-Zone: “Zone For President” b/w „Metrocard Millionaires” (“12
2001
The Runaways: “You Don’t Understand (Remix “12)”
J-Zone f. Old Maid Billionaires (Huggy & Al-Shid): “Live From Pimp Palace East” b/w „Fuckin Up The Money” & „S.H.I.D (Part 4)”
J-Zone f. Old Maid Billionaires (Huggy & Al-Shid): Pimps Don’t Pay Taxes (LP)
J-Zone: Instrumentals Vol. 2 (EP)
Eastern Conference All-Stars: “EC All Stars (Part 1)”
J-Zone: “Q&A” b/w „County Check Pimpin'” (“12)
2002
Jehst, J-Zone & Harry Love: “Staircase To Stage” (“12)
Princess Superstar: “I Love You”
High & Mighty: “Artilery”
Al-Shid: “Ign’ant” b/w „Fight Club” (“12)
H.U.G.: “F-ckin Wit Hug” b/w „Rebel Radio” (“12)
J-Zone: The Lost Instrumentals (EP)
Diversion Tactics: “Pounds & Cents”
Cage: “Stoney Lodge”
Danger Mouse & Jemini: “Take Care of Business”
J-Zone: “S.L.A.P.” b/w „Ho Kung-Fu” & „County Check Pimpin’ Remix)” (“12)
R.A. The Rugged Man: “Brawl”
Al-Shid: “The Big Hit” b/w „M.A.T.H.” (“12)
2003
Tame One: “Heat”, “Tame As It Ever Was” & “Slick Talkin’”
Cage: “Too Much (Remix)”
J-Zone: “Calamine Lotion (Pt. 3)” (Lexolium 3 Compilation)
J-Zone: “5-Star Hooptie” b/w „Eatadiccup” (f. Celph Titled) (“12)
J-Zone: The Gold Plaque Instrumentals (EP
J-Zone: “Lightweight” (Beer: The Movie- Soundtrack
J-Zone: $ick of Bein Rich (LP)
Wordsworth: „Not Me”
Biz Markie: “Chinese Food”
J-Zone: $ick Of Bein Rich Instrumentals
J-Zone: „Choir Practice” (f. King T & J-Ro) b/w „Alley Oop” & „Lightweight”
2004
Lexicon: Rock Remix (f. J-Zone, Celph Titled, Styles of Beyond & Louis Logic)
GM Grimm: „Taken” b/w „Dancing” („12)
Akinyele: „Ak-Nel” & „In The Zone”
Prince Po: „Meet Me At The Bar” (f. J-Ro & J-Zone) & „It’s Goin’ Down”
7L & Esoteric: „Rhyme Saga”
Leak Bros.:”G.O.D.”
J-Zone: Pink Cookie Instrumentals (EP)
J-Zone: „A Friendly Game Of Basketball” b/w „$poiled Rotten” (f. Celph Titled) („12
J-Zone: A Job Ain’t Nuthin But Work (LP)
J-Zone: A Job AIn’t Nuthin But Work Instrumentals (LP)
The Odd Couple: „Open The Mic” (f. J-Zone, Celph Titled & JJ Brown)
2005
J-Zone: „Greater Later Remix” & „Greater Later” (f. Devin the Dude) b/w „The Art Of Shit Talkin” („12)
Copywrite: „Happy Hour”
J-Zone” Gimme Dat Beat Fool- The J-Zone Remix Project
Access Immortal: „Monday Night Raw”
Da Beatminerz: „Check 1,2” (f. J-Zone, Karniege & Poison Pen)