Skład: Grandmaster Flash-Joseph Saddler
Melle Mel-Melvin Glover
Kid Creole-Nathaniel Glover
Cowboy-Keith Wiggins
Rahiem-Guy Williams
Mr. Ness aka Scorpio-Eddie Morris
Joseph Saddler, czyli późniejszy Grandmaster, urodził się w 1958 roku w Nowym Yorku. Początki jego twórczości datuje się na połowę lat 70-tych, kiedy to będąc młodym chłopakiem z Bronxu, tak jak wielu innych młodych artystów, był dj-ejem na różnorakich imprezach, od dyskotek, po domowe spotkania.
Mając 19 lat uczęszczał na zajęcia związane z elektroniką do Samuel Gompers Vocational High School, które prawdopodobnie wywarły silny wpływ na Josephie i dały mu jednocześnie podstawy techniczne do dalszego rozwoju. Wkrótce okazało się, iż Grandmaster, wraz z grupą The Furious 5, stanowi praktycznie największą innowację w muzyce hip-hopowej, wychodząc poza sam gatunek i dochodząc jednocześnie, do całego zakresu dźwięków i tekstów. Nie byłoby także błędem twierdzenie, iż adaptery zamienił na instrument o takiej potencji, jak pianino czy gitara.
W tymże czasie, nauki w Gompers High School, prawdopodobnie wypracował takie techniki, jak „cutting†(czyli dzisiejszy scratching), back-spinning†, czy „phasing†, stosowane przez wszystkich dj-ów do dziś. Piszę prawdopodobnie, gdyż część ludzi sądzi, iż to trzynastoletni brat „Mean’a Gene’a†Livingstona, partnera Grandmastera podczas występów, był twórcą tej techniki. Nie jest to w każdym razie w żaden sposób potwierdzone i wydaje się być zwykłą legendą – jedną z wielu, które wyrosły obok samej legendy Grandmastera.
Joseph Saddler, nie pracował z nikim, aż do roku 1977, kiedy to rozpoczął krótką, około roczną współpracę z Kurtisem Blowem. Doszedł prawdopodobnie do wniosku, iż aby pozostać widocznym, a jednocześnie zachować swój własny styl, nie może pracować sam. Do współpracy zaprosił paru swoich przyjaciół, Keitha Wigginsa i, będących braćmi, Melvina i Nathaniela Gloverów. Wkrótce zaczęli tworzyć swoje własne utwory i nazwali się „The Three MC’s†. W tymże czasie do grupy dołączyli Guy Williams i Eddie Morris. Te 6 osób stanowiło grupę Grandmaster Flash & The Furious 5. Bardzo szybko stali się znani w Nowym Yorku. Prawdziwie nowatorska, jak na tamte czasy, technika Flasha, a także rymowane teksty stojące na wysokim poziomie, stanowiły o statusie supergrupy.
Zanim przyszedł wielki sukces, grupa zmieniała trzy razy nazwę i dwa razy wytwórnię. Dopiero w roku 1980 utwór „Freedom†, znalazł się na liście 20 najlepszych utworów R&B, sprzedając się w ilości 50 tys. kopii. Następnie pojawiło się „Birthday party†i jeden z najważniejszych utworów w historii muzyki „The adventures of Grandmaster Flash on the wheels of steel†, gdzie Flash połączył wątki z utworów takich wykonawców jak: Blondie, Queen i Chic.
Jednakże dopiero utwór Message, przyniósł światową sławę. Jest to jeden z najlepszych tekstów lirycznych i ja osobiście zachęcam do zapoznania się z nim. Okazało się mianowicie, że można zrobić coś naprawdę wartościowego i równocześnie sprzedać płytę, zyskując uznanie rynku. Jednocześnie, oprócz oczywistego sukcesu komercyjnego, utwór stał się przekaźnikiem, żywą informacją na temat szarego życia w getcie. Dotarcie utworu hip-hopowego do szerokiego odbiorcy sprawiło, iż w końcu ukonstytuował się on (rap) jako gatunek muzyczny, czy może raczej jako forma muzycznego przekazu.
Wraz z wielkimi pieniędzmi i sławą nadeszły nowe problemy. Można powiedzieć, że przysłowiowa stała się konfliktowa postawa Melle’a Mela, który miał za złe, iż inni wykonawcy dzielą ich sukces(podobno ten utwór, Message, utorował drogę taki sławom jak Public Enemy czy Boogie Down). Flash zaskarżył wytwórnię Sugar Hill. Sprzeczność interesów rozdzieliła grupę, po jednej stronie wylądował Grandmaster, a po drugiej Melle Mel.
Zanim nastąpił rozpad zespołu, wydał on jeszcze jeden utwór, o którym należałoby wspomnieć ze względu na jego wyjątkowość. Chodzi oczywiście o „White lines†utwór, który miał być anty-kokainową polemiką, a według niektórych stał się tak naprawdę zachętą do przyjmowania narkotyku. Mogę tylko napisać(mimo, że niektórzy mogą się nie zgodzić), iż ktoś, kto zna ten tekst, nie będzie na pewno uważał, że stanowi on jakąkolwiek pochwałę „dopingu†. Jest to obok Message, drugi utwór Grandmaster & The Furious 5, który silnie oddziaływał na słuchaczy. Gładkość słów , połączona z ważkością tematu dała doprawdy niespotykane połączenie. Tak samo jak przy Message zachęcam do zapoznania się z tekstem tego utworu.
W roku 1983, wraz z rosnącym zainteresowaniem grupą Run DMC, Grand & Forious 5 stracił dawną popularność. Jeszcze raz w roku 1987, Joseph Saddler i Melvin Glover, postanowili wydać wspólną płytę, jednakże nie została ona pozytywnie odebrana i grupa rozpadał się definitywnie.
Muzycy Ci tworzą do dziś, Melle Mel i Scorpio, wydali album „Right now†w roku 1997. Grandmastera można było zobaczyć jako człowieka odpowiedzialnego za muzykę podczas „Chris Rock Show†. W roku 2002, do spółki z Melvinem Gloverem, Joseph Saddler wydał, jak do tej pory, ostatnią płytę „The Official Adventures of Grandmaster Flash†. Ostatnio zaś, Grandmaster, ogłosił zamiar otwarcia wytwórni pod inspirującym tytułem „Adrenaline City Entertainment†. Label ma się zajmować promowaniem wszystkich gatunków muzyki, a przede wszystkim młodych artystów.
Grandmaster Flash & Furious 5 odcisnął niezaprzeczalne piętno na muzyce. Pewne standardy i wzorce są powielane do dziś, zarówno przez Dj-ów jak i przez twórców muzyki hip-hopowej. Nie mówię tutaj tylko o metodach Grandmastera, który przez udoskonalanie swojej własnej techniki, wytyczył pewne trendy w muzyce, nie mówię też o niemalże epickich, niesamowicie skonstruowanych tekstach, stających się również pewnymi normami. Grandmaster Flash & Furious 5 to przede wszystkim żywa legenda, która rodziła się niemalże na naszych oczach, legenda, którą historia już zdążyła ocenić. Nie trzeba chyba mówić, iż jest to ocena prawdziwie obiektywna, a jednocześnie surowa i wstrzemięźliwa w przyznawaniu laurów na wyrost. Jednakże w przypadku Josepha Saddlera i jego kolegów, żadne laury nie są zbyt wysoką nagrodą za wkład, który włożyli w ewolucję, nie tylko hip-hopu, ale muzyki w ogóle.
Dyskografia: The Message (1982), Greatest Message (1983), They said it couldn’t be done (1985), Stepping Off (1985), The Source (1986), Ba-dop-boom-bang(1987), On The Strength(1988), Flash is back (1988), The official adventures of Grandmaster Flash(2002)
Mateusz Kowalski alias Dj Huncwot
1 Comment
Comments are closed.