Na początku października w naszym kraju wystąpi MAD PROFESSOR. Będzie to kolejna wizyta w Polsce jednej z najważniejszych postaci we współczesnej muzyce reggae.
Ostatnio gościł on u nas podczas koncertów Lee Scratch Perry’ego oraz Horace Andy. Tym razem zaprezentuje on swój unikatowy „Mad Professor Dub Show” z udziałem dwóch znakomitych wokalistów: Molary – doskonale w Polsce znanej z koncertów Zion Train oraz Earl 16 – wokalisty Dreadzone. Będą to jedne z pierwszych występów w tym składzie w Europie.
MAD PROFESSOR DUB SHOW
goście specjalni
MOLARA (EX ZION TRAIN)
EARL 16 (DREADZONE)
5.10 Warszawa „Stodoła”
6.10 Poznań „Eskulap”
7.10 Łódź „Dekompresja”
Organizacja: Maken & Go Ahead
Mad Professor to czarodziej dubowej konsolety. Obok Lee „Scratch” Perry’ego uznawany jest za gigantyczną postać w historii muzyki reggae.
Znany przede wszystkim z produkcji płyt lover’s rock, dubowych i roots reggae, popularność zyskał dzięki legendarnej już serii Dub Me Crazy i Black Liberation Dub.
Mówią o nim, producent z charakterem. W swoim studiu Ariwa, zajmuje się produkcją płyt najróżniejszych artystów, na swoim koncie ma długą listę wyjątkowych wykonawców takich jak: Massive Attack, U-Roy, Sade, The Skatalites, The Clash, Pato Banton, Kofi, John Mclean, Vitality, Lorna G, Peter Hunningale, Danny Red, Lindy Layton, Tracy Spencer, The Boom, Jah Shaka, Brilliant, Clementine, The Orb.
Neil Fraser, bo tak w rzeczywistości nazywa się Mad Professor, urodził się w Gujanie. Karierę muzyczną zaczynał po drugiej stronie, zajmując się obsługą techniczną i sprzętem muzycznym. Ta umiejętność, a przede wszystkim talent, przydały się w momencie tworzenia studia nagraniowego w swoim domu. Zafascynowany elektroniką, już jako kilkulatek eksperymentował z dźwiękiem i sprzętem nagraniowym, z tego też wzięła się ksywka – Mad Professor. Na przełomie lat 80-tych w swoim studiu wydał m.in.: Come back Again Sgt. Pepper’a, Young Girl Family Love, Love Power/Love On A Two Way Street Divini Stone’a, True True Loving Aquizim, True Born African U- Roy’a. W wytwórni nagrywali też Sandra Cross i Pato Banton jako No. L. czy Macka B z albumem Sign of the Times. Później przyszedł czas na kultowe składanki Dub Me Crazy i Black Liberation Dub.
W latach 80-tych zyskał miano jednego z najlepszych producentów reggae w Wielkiej Brytanii. Ceniony jest za eksperymentowanie z muzyką, łączenie afrykańskich dźwięków z nowoczesnymi elementami. Charakterystyczne linie basu wijące się wokół perkusji to cecha rozpoznawcza. Jego styl określany jest jako prosty, ale i modernistyczny. Ze wszystkich projektów, tym najbardziej rozpoznawalnym i cenionym z pewnością jest remix albumu Protection, Massive Attack z 1996. Dzięki połączeniu elementów reggae, dubu z nowoczesnym trip-hopem i trancem zaczął być postrzegany jako utalentowany, kreatywny interpretator dźwięków. Album właściwie pod tytułem No Protection, złamał wszelkie granice między gatunkami, uzyskując zaskakujący efekt, pozytywne przyjęcie słuchaczy na całym świecie.
Mad Professor wpisał się w historię muzyki jako twórca najlepszych albumów reggae, „eksperymentator” dźwięku. Neil Fraser wciąż jest “wziętym” producentem, który oprócz pracy nad kolejnymi interpretacjami dub’owymi w swoim domowym studiu, występuje na żywo na całym świecie, również towarzysząc wokalistom i zespołom instrumentalnym. Kilkakrotnie grał w naszym kraju, jednak tym razem mamy okazję zobaczyć go w towarzystwie Earl 16 i Molary, znanej ze współpracy z Massive Attack.
Molara to głos Zion Train i Dub Dance Pioneers od 14 lat. Zdobyła reputację doskonałej wokalistki, która podczas występów na żywo fascynującym, władczym głosem potrafi oczarować publiczność na całym świecie. Potężnym głosem, emocjonalnym sposobem mówienia zdobyła szacunek fanów.
Występowała z potentatami muzyki roots reggae jak Bim Sherman czy Devon Russell, brała udział w przedsięwzięciach muzyki akustycznej i folk z Headmix, The Suns Al Scott (członek i ceniony producent Oyster Band). Głównie jednak Molara znana jest jako doświadczona wokalistka najlepszych w latach 90-tych przedstawicieli dub dance: Zion Train, Loop Guru, The Knights of the Occasional Table. Z tymi pierwszymi wielokrotnie gościła w Polsce aż do swojego odejścia na początku 2006 roku.
Molara urodziła się w Manchesterze jako córka Angielki i Nigeryjczyka. Edukację muzyczną zaczęła dosyć wcześnie, dzięki rodzicom, oddanym miłośnikom muzyki rhythm & bluesa, jazzu, nigeryjskiej muzyki etno, co miało na nią ogromny wpływ.
W wieku 18 lat Molara przez rok mieszkała we Francji. Tu zaczęła interesować się też językami obcymi. Płynnie posługuje się hiszpańskim i francuskim, mówi też po walijsku, holendersku, polsku. Nie ma najmniejszego problemu z porozumiewaniem się z publicznością w trakcie koncertów, niezależnie w jakim kraju. Doskonały przykład umiejętności lingwistycznych dała podczas Solipse Party na Węgrzech w 2000 roku, gdzie nawiązała kontakt z publicznością w 15 językach!
Po powrocie z Francji występowała w The Mambos. Mówiono wtedy, że na scenie przypomina Neneh Cherry, czy Rip, Rig and Panic. The Mambos porównywani byli do A Certain Ratio, Biting Tongues, Northern Punk Funk. Nowy zespół Molary to owoc jej trzyletnich przygotowań. W 2005 roku weszła w skład Dubmerge. W porównaniu z Zion Train to „prawdziwy” zespół, o czym świadczy fakt posiadania basisty, perkusisty, klawiszowca, ale i DJ’a i 3 harmonijnie zgranych wokali. Dzięki temu odkrywa co raz nowe możliwości posługiwania się dynamiką swojego głosu, od szeptania po płynący z głębi serca płacz. Jej solowy materiał zawiera zarówno stare utwory Zion Train, nowe przeboje „Magic”, „My Music” and „Take it from Me” (pochodzące z mającego się ukazać w najbliższym czasie albumu nagranego z Mad Professorem) ale i nowe wersje utworów, np. Dragonsfly „The River”. Na albumie odnajdziemy również muzyczne nawiązania do nigeryjskich korzeni wokalistki.